خلاصه نقد های فیلم The Father

خلاصه نقد های فیلم The Father

The Father (پدر) داستان مردیست که با مشکلات کهولت سن دست و پنجه نرم می کند. او که سعی می کند شرایط متغیر خود را درک کند، رفته رفته به عزیزان، ذهن و حتی واقعیت وجودی خود شک می کند…

نویسنده و کارگردان: فلوریان زلر

بازیگران: آنتونی هاپکینز، اولیویا کلمن، روفس سوئل و…

همچنین بخوانید: خلاصه نقد های فیلم Jakob’s Wife

 

بنجامین لی از گاردین

داستان فیلم در ذهن آنهایی که بتوانند درکش کنند، ماندگار خواهد بود؛ برای من که اینطور بوده است.

رِکس رید از آبزِروِر

هاپکینز با نمایش گستره ای وسیعی از احساسات ، هم خودخواه ، هم سالخورده ، هم دوست داشتنی و در عین حال عصبی کننده است ؛ اما این ستاره هرگز در ابراز این عواطف ولخرجی نمی کند؛ بلکه یک به یک آن ها را با صداقتی باشکوه مورد بررسی قرار می دهد.

ریچارد لاسون از ونیتی فِیر

فیلم The Father تلاشی در جهت درک دیگران است تلاشی که در نشان دادن رنج و ویژگی های هنری اش کاملا رادیکال عمل می کند.

آنتونی لین از نیویورکر

نقطه قوت اصلی The Father حضور قدرتمند هاپکینز به عنوان بازیگر اصلی است که مردی ناتوان و شکسته را به تصویر می کشد؛ چنین تناقضی (بین کارکتر خود هاپکینز و کارکتری که نقش آفرینی می کند) چنان زیاد که نمی توان از تماشای آن گذشت.

پیتر تِراوِرز از اِی بی سی نیوز

تماشای هاپکینز در نقش مردی که بخاطر زوال عقل توانایی های ذهنی خود را از دست می دهد نوعی کلاس درس (مستر کلاس) است. فلوریان زلر که اولین فیلمش را کارگردانی کرده، نمایش نامه اش که اقتباسی مدرن از «شاه لیر» است را به اثری سینمایی تبدیل کرده است.

کِیت تیلور از گلوب اَند مِیل

فیلمی که تماشای آن تاثیر گذار و دلپذیر است.

مَکس ویس از مجله بالتیمور

فیلم پدر در بخش هایی به ژانر ترسناک نزدیک می شود، تا جایی که بنظر می رسد بیشتر هدفش به هم ریختن ذهن مخاطب باشد تا نشان دادن تجربه واقعی یک بیمار مبتلا به زوال عقل.

پل بایرنِس از سیدنی مورنینگ هِرالد

این یک فیلم متعلق به ژانر وحشت نیست، اما هر کسی را که از زوال عقل خود در آینده واهمه دارد می ترساند؛ این چشم انداز از آنچه فِرِدی کروگِر (اشاره به کارکتر سری فیلم های «کابوس در خیابان الم» که پس از شکنجه و آزار روحی و روانی افراد را در خوابشان به قتل می رساند) برای ما تصویر کرد به مراتب ترسناک تر است.

کیمبِر مایِرز از کروکِد مارکی

فیلم «پدر» یادآوری خیره کننده از قدرت سینماست و اینکه چطور آشناترین چهره های سینما هنوز می توانند ما را شگفت زده کنند.

استفانی زاخارِک از مجله تایم

«پدر» یک اثر کاملا صیقل داده شده است اما در نشان دادن پیامش سرسختانه عمل می کند و هیچ امید واهی به مخاطب نمی دهد.

تای بِر از بوستون گلوب

«پدر» همانطور که باید بی رحم است و تلاشش برای احیای آنتونی هاپکینز ستودنی است.

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *